usando wikispaces

xa hai unha entrada explicando como podedes incorporarvos ao wiki. Xa hai algunhas persoas dadas de alta, polo que a explicación debe estar clara. Ide engadindovos ao listado xa para empezar a crear as páxinas. Non esquezades:
1. mellor párrafo ou relato por ventá. mellor sen que haxa desprazamento
2. utilizade o apartado das etiquetas, engadindo termos que permitan recuperar o que ides escribindo dun xeito sinxelo.
3. titulade cada lexia que vaiades creando
aLgunhas mÍnimas dIrectrices:
Para darvos de alta tedes que dar os seguintes pasos:
1-Ir á web wikispaces.com e cubrir os tres primeiros puntos de onde pon 'join', pero sen crear un espazo novo.
2-Logo ir a web http://rigormortis.wikispaces.com e premer na esquerda da pantalla onde pon 'join this space'
3-Cubrir o 'sign in' cos datos que déchedes no punto 1
4-Pulsar onde pon 'request membership'
Agora só tendes que agardar que alguén -todos somos organizadores e podemos facelo- vos admita nalgún momento. Tedes que esperar a que alguen vexa a petición, eu xa estarei atenta. Unha vez que esteades admitidos xa poderedes entrar e modificar a páxina sen problemas (son as indicacións do ano pasado. O que pasa que a mín ninguen dou o visto bó miña incorporación e aparezo como membro dos organizadores)
oUtros dEtalles sobre o wiki para que teñades en conta nun primeiro momento e ata que vos afagades coa interfaz:
Na parte superior aparece o nome da wiki, rigormortis, e se pinchades nel iredes á páxina principal.
A idea da wiki é ir creando páxinas que se enlazan unhas con outras, así, na esquerda hai unha ferramenta que pon 'new page' e que nos permite facelas. Cada páxina leva un nome que permite identificala -aparece tamén arriba na parte esquerda ao lado dunha estrela. A páxina principal chámase automáticamente 'home'.
En 'manage space' no apartado de 'space contents' pon 'list pages' e dende alí podedes ver todas as páxinas que se van facendo. A idea é enlazar de xeito interno -aínda que tamén podemos facer enlaces externos- esas páxinas para ramificar as diferentes historias.
Na parte superior de cada páxina aparece 'Edit this page'. Dende alí podedes escribir, engadir enlaces, imaxes, vídeos...
Ademais non fai falla firmar cada entrada porque o apartado 'history' -tamén na parte superior- permite ver quen e cando modificou cada páxina.
Tende coidado porque o ano pasado houbo algún susto por supostas desaparición de contidos, que non desaparecen en realidade, pero hai que recuperalas.

Como rexistrarse no wikispace

Despois dun cacho de tempo fedellando descubrín como se pode dar un de alta no wikispace que creamos hoxe á mañá. O primero que hai que facer é crear unha conta en wikispaces. Para iso, unha vez na portada da web, hai que clicar en Sign in e despois, onde pon "New to wikispaces?" facer click no link que aparece debaixo ("joing wikispaces now"). Aí pos o teu nome, o teu contrasinal e a túa dirección de correo. Onde che pregunta se queres crear un wikispace evidentemente hai que deixar posto non, porque o espazo xa está creado. O último paso para rexistrarse na web é ir á nosa caixa de correo e darlle ao link que nos envían os de wikispaces.
Unha vez feito todo isto só hai que entrar no wiki de "Rigor Mortis" (rexistrándose coa conta que creamos esta mañá de rigormortis) e dende a opción de invitar membros colocar a dirección coa que nos rexistramos individualmente en Wikispaces e outra vez na nosa caixa de correo teremos a invitación ao wikispace, pero esta vez ao de Rigor Mortis en concreto.
Por último hai que volver ao wikispace rexistrado coma rigormortis e aceptar a aceptación da invitación (que isto é xa rizar o rizo pero bueno....).
E xa está, queda engadido o membro ao wiki. É un pouco lioso, pero bueno, espero que se comprendan as miñas explicacións, senón deixade un comentario.

Ya tenemos título!!!!

Hola compañeros!! lo primero y más importante es comunicaros que: YA TENEMOS TÍTULO!!! nuestro pequeño gran relato se va a titular: RIGOR MORTIS, fue aprobado en la clase de hoy.

Hemos acordado que la estructura que va a seguir el relato va a ser tipo la de la serie Lost, me explico: El eje central de la historia es el entierro, dónde veremos qué personajes hay, su situación, etc... y a partir de ahi, se irán contando flashbacks de cada uno de los personajes de forma que, se irán entrelazando las historias y conoceremos los vínculos entre cada uno de los personajes.

Tambén hemos acordado que la historia terminará en el entierro y que a lo largo de ésta se irán dando pistas.

Otro punto importante son los personajes que hoy hemos establecido ya como fijos: Un niño pequeño que vio o sabe algo de la muerte y que tiene la pista principal que el lector pasará desapercibida. Y un adolescente (21 ó 22 años) que en algun momento tuvo un distanciamiento con el padre (q es el muerto) y que en cierto modo se siente culpable por haber estado fuera de casa mucho tiempo sin establecer contacto y no pudo hacer nada para evitar su muerte.

De este modo, no va a haber un sólo narrador en la historia.

Entre otros de los personajes que acordamos está una asistenta de la casa, que puede ser una pieza clave porque ve o intuye todo lo que pasa en la casa. pero ya iremos avanzando en esto.

Por último, creamos el wikispaces, cuya dirección es: http://rigormortis.wikispaces.com

ánimo!!! q nos va a quedar chulisimo!!

por mi bien

de acuerdo totalmente con el comentario de laura, lo de la secta satánica me parece un poco........bueno que no me gusta, es sólo una opinión, por mí si a lo de Fani de las fotos y lo del psicólogo tbn bien....que seais felices

Uso das etiquetas

Sería moi útil que utilicedes o opción das etiquetas, xa que é unha forma de poder recuperar a información de xeito doado. É como indexar cada unha das entradas cunhas palabras que identifiquen o contido e poder despois facer búsquedas dacordo con eses termos sen necesidade de ir entrada por entrada de forma cronolóxica.

algunhas nocións básicas para comezar

Navegando pola rede na procura de cousas sobre o noso tema, atopei este traballo dun xornalista arxentino no que penso que quedan bastante claras as diferenzas entre a narrativa lineal e a narrativa interactiva (facendo especial fincapé no contido aberto e a forma variable que debe adoptar o noso relato fronte o contido pechado e a forma estática da narrativa lineal). Mostra algunhas nocións que debemos ter claras e que podemos ter en conta antes de comezar o noso proxecto. Aínda que son cousas que de seguro irán xurdindo a medida que comecemos a traballar, deixo o link, por se resulta de interese para "o noso gran proxecto" ÁNIMO EQUIPO!!!!!!!!!! http://sabanet.unisabana.edu.co/comunicacion/palabraclave/downloads/pclave_002-04.pdf

comezamos

aquí vai un enderezo no que se atopan datos e propostas sobre o relato interactivo. Sirve para establecer determinados experimentos narrativos en soportes pechados como libros e películas, pero que, como precursorses, sirven como referencias na utilización da tecnoloxía hipertextual, das redes e da interactiviade.
http://www.iua.upf.es/~berenguer/portada.htm
http://www.iua.upf.es/~berenguer/recursos/portada.htm
http://www.iua.upf.es/~berenguer/recursos/narr/portada.htm
Pero tamén podemos extrapolar características ao entorno pictórico e musical.
Lembrar que se pode modificar o deseño da plantilla en calquera momento.

O hipertexto e a lonxitude

Ola a tod@s, logo de semana e pico de moito traballo... volvo por aquí para seguir coa nosa narración veraniega... Polo que estiven lendo, vexo que o noso principal problema vén sendo a adaptación á estrutura hipertextual. O que estiven facendo eu, polo momento, foi máis que facer avanzar a historia, dotala de datos de contexto, digamos que algó así coma mostrar o escenario através do hipertexto. Penso que, ademais de facer evolucionar os personaxes, podemos tirar por aí, así creamos unha narración máis completa e de paso facemos uso amplo das ligazóns e a hipertextualidade. A verdade é que Anabel xa é longa de mais... e hai quen di que máis de catro pantallazos son máis ca excesivos para manter a atención do lector en Internet.
Aproveito para recomendarvos un manual que nos pode ser de utilidade; está incluido no sitio web da Universidad Carlos III de Madrid e móstranos diferentes recomendaciones para redactar e deseñar en Internet.

Non papiros que se envolven ata o imposible

Só para pedirvos que fragmentedes e que non convirtades a historia de Anabel ou de calquera outro personaxe nunha especie de papiro sen fin. Tendes os enlaces para unir. Así que intentade construir unha narración que non sexa un relato no que as barras de desprazamento teñan un protagonismo estructural desmedido. Esta mensaxe deixena como comentario do escrito o día 5 de xullo e comprobo que seguides insistindo en alongar o relato de anabel ata o infinito. Estamos traballando co hipertexto. Se quixeramos unha narración lineal o taller chamaríase doutra forma. Por favor, creade personaxes, establecede vínculos, definide a narración como vos apatece, pero tende en conta que estamos a falar de nodos e enlaces, fragmentación, non lineal, non secuencial, polo que deixade de convertir a personaxe de anabel nun discurso lineal. Insisto e gustaríame non ver mensaxes sobre a desmesura da personaxe. E tamén agardo a colaboración continuada de todas as persoas que seguen vencelladas ao obradoiro. marotlo

En nombre de Xurxo

Esta es una reflexión que nos deja Xurxo para todos nosotros:

Ola

Dixéronme que relatase os atrancos polos que finalmente non participei na wiki, e aquí van.

Problemas técnicos puntuais e falta de tempo en xeral sería a primeira razón, e a segunda, que non comprendín (ou asimilei) a filosofía da wikinovela no seu momento.

Quizais, traía ideas preconcebidas doutras experiencias anteriores sobre como é normalmente a creación dun relato en grupo. Explícome.
A historia descolocoume desde o comezo ó partir duns protagonistas desdebuxados. Precisaba saber que buscaban e que dificultades tiñan para atopalo. Que os personaxes non o soubesen podería ser un bo argumento, pero como co-autor da novela si me parecía relevante sabelo, máis aínda, tratándose dun traballo colectivo onde é doado que xurdan malentendidos posteriores.

Problemas técnicos aparte, deixei avanzar a historia para ver por onde ía e engancharme ó fío dos protagonistas máis tarde. Polo escoitado na clase, agardaba un relato motivado por contrastes sociais en torno ó mundo urbano e tamén ó rural. Non foi así, os impulsos que movían ós personaxes eran, na súa maioría, de tipo sentimental. Supuxen que me perdera algunha premisa sobre unha nova liña argumental. Por motivos laborais faltei moito a clase e a falta de contacto persoal cos integrantes do grupo non a conseguín salvar co blog.

No blog hai grandes ideas, piropos, comentarios persoais, humor, borracheras, discusións... Nalgúns casos, escríbese na wiki e logo faise un tímido comentario no blog a xeito de desculpas por haberlle pisado algunha idea a alguén. Outras veces, confírmase no blog o apalabrado no bar e que agora xa pode aparecer na wiki lexitimado. Iso preocupábame, con que dereito lle coloco eu un irmán xemelgo a Rodolfo se alguén máis metido na trama quere darlle un paxariño.
Participar no blog con xente que non coñezo, e que tampouco me coñece foime imposible. Xa o sei, son un antiguo!!

O dito, obviamente non entendín ben a filosofía deste traballo, o que para min eran trabas e impedimentos para Ausencias era a súa razón de ser.
Seguro que estas e moitas outras dificultades tamén as tivéchedes vós e superáchedelas con éxito.

O meu aplauso polo esforzo adicado e felicidades polo resultado final.

Un saúdo
Xurxo

A web 2.0, esa cousa

Tanto Mundos Interactivos como Ausencias son, na miña opinión, bos exemplos do que vén sendo a web 2.0 -interactividade, proxectos cooperativos, comunidade, etc.-. Déixovos aquí dúas suxestións que poden ser, un deles, un bo exemplo de web 2.0. A outra, un bo guieiro pola mesma. A saber:

• Chuza!: Portal galego de novas sociais. Os usuarios envían as súas noticias, e as chuzadas -votos- dos membros da comunidade son os que xerarquizan a información. Inclúe ademais un wiki, unha especie de chat, etc. Un bo exemplo de web 2.0.
• Periodistas 21: Blog do xornalista Juan Varela, todo un experto no tema. Exemplos prácticos, recomendacións e reflexións sobre a web 2.0.
  

Creative Commons

Non sei se vos fixáchedes, pero ausencias está baixo licenza Creative Commons. Onte publicouse no País unha interesante entrevista con Lawrence Lessig, creador deste tipo licenzas. Deixovos o link!

Sabíades o de Tolstoi?

Literatrónica

He visto esto por internet, me pareció curioso y quería compartirlo con vosotros:

¿Qué es la narrativa digital adaptativa?

Las obras de narrativa digital adaptativa en Literatrónica se identifican con el siguiente ícono:

Es una forma de escritura y lectura en la que los vínculos en el texto llevan al lector a distintos destinos dependiendo de lo que éste haya leído antes. Una obra literaria adaptativa se reconfigura para el lector produciendo cada vez una experiencia única de lectura. En otras palabras, el medio actúa en el mensaje. La adaptatividad puede ser compleja, como el en caso de Condiciones Extremas, una obra que se presta para lectura no-lineal gracias a un arreglo circular de eventos, o simple como en el caso de El primer Vuelo de los Hermanos Wright, una obra diseñada para ser leída en forma más o menos lineal.

Uno de los principales argumentos que los oponentes del hipertexto literario han esgrimido en el pasado es la historia fragmentada que se le ofrece al lector. En este caso, el lector recibe una trama que ha sido optimizada desde el punto de vista narrativo. Es decir, el lector recibe un texto lineal la mayor parte del tiempo. Esto genera una pregunta: ¿son la multilinealidad y la fragmentación os objetivos de la narrativa digital, o son ellas el producto del estado del arte cuando los primeros hipertextos literarios fueron producidos? ¿Es la fragmentación un paradigma que queramos conservar? Tenemos la habilidad de producir textos que explotan la esencia del medio digital, y al mismo tiempo conservan la esencia de la narrativa en un sentido clásico: inmersión.

Las obras literarias en Literatrónica son parte de un sistema de información capaz de interactuar con el lector. Los libros adaptativos no pueden ser reproducidos en papel excepto, tal vez, como una ruta de lectura en un momento dado. Eso es Literatrónica: letra que no puede ser sin el medio electrónico.