Debate sobre la narración interactiva, creación de relatos hipertextuales, posibilidades de construcción de tramas hipermedias e interactivas

domingo, 22 de marzo de 2009

A nova narración hipertextual

Navegando pola rede en busca de información sobre o hipertexto, atopeime co artigo "Lectura y escritura en el hipertexto", no que ademais dunha achega á consolidación do hipertexto a través dos anos, tamén se puntualizan unha serie de características que o definen. Do texto, salientaría un par de aspectos que me chamaron a atención porque establecen unha diferenza clara entre o texto tradicional e o hipertexto. Aí volos deixo, a ver que opinades

- "Los usuarios del hipertexto pueden tomar parte activa en la configuración de su propio texto, llegando a construir otro texto con sus aportaciones; en consecuencia, se difuminan de este modo las fronteras entre autor y lector"

- "El escritor pierde el control sobre la lectura y los límites del hipertexto. Una obra puede mezclarse con las de otros autores; un texto puede dispersarse en otros, porque el lector -conectado a una red- puede buscar nuevas asociaciones y conexiones, no predefinidas por el autor. Ninguna versión es definitiva: siempre es posible la corrección, la actualización"

- "El hipertexto fomenta un tipo de lectura nerviosa, impaciente, distraída, en búsqueda de nuevos enlaces, de nuevos contenidos, alejada de los hábitos requeridos por la lectura reflexiva. Por otro lado, potencia la capacidad de relacionar conceptos y un aprendizaje no limitado a la memorización repetitiva de los mismos"

Literatura e hipertexto

Hola, seré breve pero propongo que vayamos compilando una lista de libros en los que se puedan apreciar características del hipertexto. Sé que es más fácil en obras recientes, por eso os animos a buscar trazos en otras, si o clásicas, si algo más viejas.
Ya salió en clase Rayuela, la primera en la que se piensa al buscar relaciones con el hipertexto.
Hoy os dejo otra: Ulises, de James Joyce.
No sé si la habréis leído, pero es una obra que fue piblicada en 1922 (y si, la fecha la miré en la wikipedia) y que podría incluírse en esta lista, entre otros factores, por el uso que hace del autor de un estilo distinto para cada capítulo. En cierto modo así parece una compilación de fragmentos independientes más que una novela al uso como se solían hacer.
Además, algunos de los monólogos aparecen sin puntuación ni nada y eso me recuerda bastante a cómo escribimos vía msn, ya que debido a la falta de una interrupción real por parte de tu interlocutor (te puede escribir algo pero tú no tienes por qué dejar el hilo que estás siguiendo) se acerca más al libre fluír de la consciencia que una conversación en vivo y en directo o una mantenida a través de otros soportes como el teléfono.

sábado, 21 de marzo de 2009

Necesidade de estar na rede

Ola compañeir@s !

Gustaríame falar dun tema que ten que ver coa nosa universidade. Fai apenas unha semana, a USC firmou un convenio con Google Books, para que uns 700 libros e unhas 246 tesis doctorales da Universidade estean dispoñibles vía Internet.

E este non é un feito aillado, a través de google books, xa se podía acceder dende hai tempo á biblioteca da Universidade Complutense. Este paso á dixitalización penso que ten un sentido dobremente positivo, por unha banda evítase o deterioro das obras máis antigas, e por outro favorécese o acceso e a democratización a estes contidos que doutro xeito só estarían dispoñibles de xeito presencial.

Cada vez máis as institucións xa non só universitarias, senón mesmo os editores de libros, dánse de conta de que o futuro está na rede. Fai uns anos falar de e-books ( como libros concebidos en formato dixital, non libros tradicionais dixitalizados ou escaneados) e, era como falar de que "vén o lobo", para os editores. Agora coido que cada vez máis ven este fenómeno, como algo positivo -sempre que se respecten os dereitos de autor e copyright-, favorece que a xente coñeza as obras en todo o mundo, e contribúe a facer publicidade das mesmas.

Tense falado deste tema abondo aquí no blog, estes días. Penso que os libros nunca chegarán a extinguirse, posto que o formato tradicional en papel, é algo insubstituíble. xa non só polo soporte en si, senón pola satisfacción que reporta ler un libro tirado no parque sen necesidade de conexión á rede. Agora ben, esta claro, que os ebooks, son un complemento fundamental para os libros tradicionais, e coido que nun futuro complementaranse mutuamente tendo a mesma importacia posiblemente.

Creo que é un argumento un tanto esaxerado dicir que as bibliotecas, se extinguirán coa chegada dos e-books, pero está claro que a dixitalización, e a posta destes libros a través de internet é unha realidade cada vez maior, dacordo cos tempos que corren.


Saúdos compañeir@s!!!

Televisión Interactiva


Vagando por la red, encontré un ensayo de Calos Scolari de la Universitat de Vic llamado la "Estética Posthipertextual".


El ensayo expone como dentro de la televisión ha pasado por varias etapas desde la paleotelevisión, la neotelevisión (término acuñado por Eco) la hipertelevisión y ahora la posthipertelevisión. Y que la naracción en la televisión de hoy en día está claramente influenciada por las formas de narración en interacción que ofrece el hipertexto.


El punto que más me llámó la atención es el de la televisión interactiva. Según el ensayo, muchos sonstienen que la gente lo que quiere es ver televisión y no interactuar con ella.


Pero mi pregunta es ¿hasta qué punto puede ser verdaderamente interactiva la televisión?

Partiendo de la base que es un medio hecho por pocos y para muchos, la única interactuación posible es que el usuario pueda escoger entre muchas posibilidades que algunos ofrecen. Pero ¿esto no se hace ya hoy en día?


La verdadera interacción consistiría que el usuario escogiera sus propias vías de lectura de la historia, que es la base real de la narrativa hipertextual (formar ventanas de información o de contenidos diversos que el lector puede seguir o no según lo quiera). Pero en la televisión esto nos viene ya impuesto. Aunque las historias no sean lineales, y las tramas sean muchísimo más complejas, ¿está preparada la televisión para establecer una verdadera experiencia interactiva con los usuarios de la misma manera que lo hace internet?




Un saludo

un libro siempre será un libro

Después de leer los dos articulos publicados en el periódico El Pais me plantea si, tal y como dice el texto, la novela en papel está en peligro. Y, sinceramente creo que no.
Del mismo modo que los periodicos digitales no han sustituido los de papel, pasará igual con la literatura. En mi opinión, aunque internet y las nuevas tecnologías nos ofrezcan nuevas posibilidades de creación literaria, como son los foros de participación para los lectores o la opción de poder continuar un libro elaborado de forma colectiva; nunca podrá proporcionar las sensaciones que produce un libro recién comprado. No es lo mismo oler las páginas de un libro nuevo, recién estrenado, o de un libro antiguo, que solo con abrirlo ya nos traslada en el tiempo.

En mi opinión, a pesar de que internet sea muy cómodo, nunca llegará a tener los matices de la literatura a papel.

viernes, 20 de marzo de 2009

Novela construída con mensaxes dunha rede social

Ola compañeir@s !

Navegando pola rede atopeime con esta noticia:

http://www.20minutos.es/noticia/457991/0/twitter/libro/james-bridle/

Se lle botades un vistazo, fala dunha iniciativa pioneira dun británico chamado, James Bridle, que escribiu a novela máis curiosa dos últimos tempos.

Baixo o título 'Mi vida en tweets' este británico tivo a idea de reunir nun libro a modo de novela, todos as mensaxes que ó longo dos últimos anos publicou na rede social de twitter.


Paréceme que é un bo exemplo de como as novas formas de relacionarse na rede tamén inflúen na configuración de produtos como son as novelas. Deste xeito, pónse de manifesto como ademais das formas tradicionais de relacionarse na vida cotiá...etc...as novas formas de relacionarse na rede, de interactuar, as novas tecnoloxías, poden influír e inflúen como se pode ver, na configuración de produtos literarios, xornalísticos...


De seguro que esta non será a última novela deste tipo, e enseguida han xurdir novos imitadores.


Saúdos compañeir@s !

Microrrelatos Hoy por Hoy

En el programa Hoy por Hoy de la Ser realizan cada temporada un concurso de microrrelatos. Cada semana leen tres en antena y entre varios expertos escogen al mejor. Os dejo el enlace, que a lo mejor podemos aprovechar la espiral de inspiración corraliana para los 6000€ de premio:P
http://www.escueladeescritores.com/concurso-cadena-ser

jueves, 19 de marzo de 2009


E agora, buceando por Internet, atope

i esta imaxe do que podería ser a Corrala. O único que non atopo é unha imaxe do edificio enteiro, se alguén pode aportar algunha idea...Bicos!

Ola a todos. Nunha visita recente a Barcelona, Elena Yoli e eu atopamos esta casa e pareceunos que cadraba moito co aspecto que podería ter La Corrala. É a única foto que puidemos facer porque o bo do señor que aparece aí proibiunos sacar ningunha máis. Como vedes, ten unha administración de lotería no portal, o que podería dar moito xogo, e tamén se ve o ascensor antigo. Esperamos as vosas opinións, e se vos parece ben subiremos unha entrada ó wiki en breves. Un saúdo,

Credibilidad de Wikipedia



Seguramente todos nosotros hemos recurrido a Wikipedia cuando queremos realizar un trabajo, o simplemente obtener alguna información. Y seguramente todos nosotros hemos escuchado las mismas palabras de los docentes "cuidado con el contenido que sacáis de la Wikipedia".


Para muchas personas, el contenido que está en la Wikipedia no en absoluto fiable. Incluso llegar a consultarla es considerada por muchos como un desprestigio. Esta plataforma tiene bastantes detractores, sobre todo en los ámbitos académicos. Sin embargo, considero que es simplemente un apego a la tradición. Muchos de ellos desconocen las ventajas que ofrecen plataformas como esta.


En primer lugar, La Wikipedia se ha convertido en el baúl de conocimiento más grande que jamás haya existido. Ninguna enciclopedia con "autoridad" y "prestigio" como la Enciclopedia Británica puede recabar en sus hojas toda la información que podemos encontrar en wikipedia. Ya que con ella el conocimiento traspasó las barreras físicas. Todo lo que queremos saber está al alcance de un click. La Wikipedia es lo más parecido al sueño de la Biblioteca de Alejandría.


Es cierto que hay una serie de riesgos propios de una enciclopedia abierta a todos. Y que muchos de los contenidos que podemos encontrar en ella son meras opiniones de los usuarios. Pero de la misma manera, los contenidos erróneos pueden ser modificados por otras personas que posean conocimientos sobre el tema, y esto de manera inmediata y no esperando a la realización de una nueva edición.


Hecha por todos y para todos, y a pesar de los riegos y de sus detractores, Wikipedia continúa creciendo en dimensión, calidad y uso. Solo la versión en inglés contiene más de un millón de voces, sin contar los otros idiomas.


Wikipedia es, dentro de los límites de fiabilidad que hay que imponerle, la gran democratización del conocimiento. Todos podemos exponer lo que sabemos a otros sin tener que escribir un libro, ni pasar por editoriales ni ser profesores universitarios. El conocimiento interactúa y se enriquece cada minuto con nuevas aportaciones de usuarios. No es una enciclopedia hecha por un grupo de intelectuales que seleccionan lo que debe ir y lo que no, y cómo debe ir escrito. Es la gran biblioteca universal de la edad contemporánea.

miércoles, 18 de marzo de 2009

aportacións literarias á rede

Penguin lanza seis novelas digitales concebidas para la Red
http://www.elpais.com/articulo/ocio/Penguin/lanza/novelas/digitales/concebidas/Red/elpeputeccib/20080501elpciboci_1/Tes
Tom Wolfe “suicida” a la novela. El padre del nuevo periodismo apuesta por la no ficción como futuro literario
http://www.elpais.com/articulo/cultura/Tom/Wolfe/suicida/novela/elpepicul/20080506elpepicul_6/Tes

Nota para navegantes: Xa nesta semana tendes que empezar a participar de xeito continuado no wiki e na bitácora

martes, 17 de marzo de 2009

ideas sobre hipertexto

Modelo básico de hipertexto. Se basa en 2 elementos:
- Nodos. Unidades básicas de información. Forma e dimensións son arbitrarias, depende das decisións do autor. Un nodo pode ser unha páxina, un parrágrafo, unha frase, unha silaba ou todo un documento.
- Enlaces (nexos/links). Interconexión entre nodos.

É ambos elementos conformarían redes de coñecemento.
Pódense incorporar máis elementos, pero o punto de partida do entramado hipertextual está conformado por eses dous rasgos.
Detrás do hipertexto hai 2 estruturas subxacentes: o laberinto e o nudo. Cada enlace constitúe un nudo (que une un fragmento con outro) e o conxunto total configura un laberinto, quizáis un laberinto especial que non ten unha única saída posible. Existen múltiples saídas pertinentes, segundo o grao e tipo de información que se desexe obter.
Hipertexto
- Aparece en soportes abiertos en línea y soportes cerrados off line
- Manera de estructurar la información.
- Organización de los elementos en forma de red
- Establecimiento de relaciones asociativas entre partes, documentos, fragmentos.
- Conjunto de elementos, organizados en forma de red cuando existe alguna forma de unión entre ellos, pero no existe un orden único de recorrido.
- Nuevo producto cultural que se aleja de la autoría y de la gestión centralizada
- Desafío a la pasividad y estatismo del espectador. Experimentación.

“Se trata de una serie de bloques de texto conectados entre sí por enlaces, que forman diferentes itinerarios para el usuario”.

“Implica un texto compuesto de fragmentos de texto –lo que Barthes denomina lexias- y los nexos electrónicos que los conectan entre sí.

- Está formado por una serie de lexias (bloques de texto enlazados). Su estructura, lejos de ser caótica, simplemente actualiza un elemento en potencia en todo texto: su posibilidad de ser complementado a través de múltiples contextos y de posibles proyecciones intertextuales implícitas en él, y que en el hipertexto se representan a través de lo que ya se conoce con el nombre de lexias, o sea textos enlazados.

lunes, 16 de marzo de 2009

background

Estos días estoy viendo o mejor dicho “enganchándome” a la segunda temporada de Prison Break, serie que creo que todos conoceis, por lo que no voy a entrar en demasiados detalles. Lo único que explicaré es que al principio de cada episodio hace un breve resumen, o background, de los capítulos anteriores.




Este resumen sirve de gran ayuda para los seguidores, ya que es una serie con bastante complicación y bastantes historias contadas al mismo tiempo, ya que narra lo que le va pasando a cada uno de los 8 fugados, y demás personajes al mismo tiempo. En cada episodio salen los dos protagonistas, pero los otros fugados no salen en todos los episodios, sino que se va turnando. Con esto trato de llegar al punto en que este pequeño background que se nos enseñan al principio de cada episodio, nos ayuda a no perder el hilo, y recordar en que punto se había quedado cada historia, así como a fijarnos en detalles que cobrarán importancia en este nuevo capítulo




Este nuevo método está cobrando cada vez más fuerza entre muchas series, sobre todo en series de intriga, véase El internado, Perdidos, etc. Y considero que es una forma acertada de ayudar a la gente, facilitando su entendimiento. Método que está cobrando mucho protagonismo y sobre todo la gratitud del público, ya que sin esta “ayuda” sería prácticamente imposible seguir sencillamente este tipo de series, con lo que perderían un gran número de audiencia.